Po grodzie, zamieszkałym w XIII - XIV wieku, zostało wyraźne wzniesienie, oblane ze wszystkich stron dawniejszym dopływem Strugi. Badania sondażowe w 1981 roku przeprowadził Krzysztof Gorczyca z Muzeum Okręgowego w Koninie. W partii centralnej stwierdzono ślady spalonej budowli. Uzyskano znaczną ilość fragmentów ceramiki, kości, wyrobów żelaznych (groty bełtów kuszy, ostrogi, nóż, sierpy, półkosek, zgrzebła, wędzidła itp.) oraz kościanych (oprawki, ornamentowana tarczka). W okresie międzywojennym stożek gródka został częściowo zniwelowany. Wg miejscowej tradycji na terenie gródka w XVIII w. odbywały się nabożeństwa Arian, którzy zjeżdżali się tutaj z całej okolicy
Do działania stron w domenie pttk.pl używane są cookies. Polityka cookies.
Użytkownik wyraża zgodę na cookies przez ustawienie lub pozostawienie opcji swojej przeglądarki zezwalającej na cookies.